Historia zboru

Początki
W roku 1833 Johann Gerard Oncken, pionier baptyzmu w Europie kontynentalnej, podróżując jako kolporter Pisma Świętego, w drodze z Hamburga do Kłajpedy, zatrzymał się w Elblągu. Nocleg znalazł u kupca Wiensa, który też był kaznodzieją mennonitów. Na jego zaproszenie głosił Ewangelię w zborze mennonickim. W wyniku tego kazania nawrócił się młody człowiek Jakub Braun, którego w 1841 roku, po drugim pobycie w Elblągu, Oncken zatrudnił w swojej księgarni w Hamburgu. W czerwcu 1842 roku Braun przyjął biblijny chrzest. Kaplica przy ul.Świętojańskiej (obecnie 3-go Maja). Rok 1898

Tymczasem w Elblągu powstał krąg biblijny, który 23 października 1844 roku po przyjęciu przez jego członków chrztu według wzoru apostolskiego (pierwszy odbył się 18 września 1844 roku), przekształcił się w zbór. Jego rozwój w następnych latach był bardzo szybki. Już w 1853 roku liczył on około 150 ochrzczonych, zaś jego zasięg misyjny przekraczał 200 kilometrów – na północ poza Królewiec, na południe po Olsztyn, na wschód po Bartoszyce i na zachód po Gdańsk. Koniec roku 1853 oznaczał początek wielkiego przebudzenia duchowego w Elblągu i okolicach.

W ciągu najbliższych pięciu lat ochrzczono około 300 osób. W jego wyniku powstały trzy zbory: przy obecnej ulicy Św. Ducha, ul. Świętojańskiej i ul. Robotniczej. Kościół przy ul.Robotniczej Potem istniały dwa ostatnie: pierwszy liczył przed II wojną światową około 350 ochrzczonych, drugi około 400.

Lata powojenne
W wyniku ostatniej wojny baptyzm elbląski nieomal przestał istnieć. W mieście pozostało w 1945 roku tylko dwóch wyznawców. Szybko jednak dołączyli do nich repatrianci ze wschodu na czele z Franciszkiem Komadowskim, który przewodniczył działaniom prowadzących do otwarcia sali nabożeństw przy ulicy Robotniczej. Choć Kościół nie odzyskał żadnego z trzech swoich obiektów sakralnych w mieście, zbór elbląski prowadził po wojnie ożywioną działalność. Do roku 1952 ochrzczono 23 osoby. W tym też roku przełożonym zboru został Paweł Plażuk, który tę funkcję pełnił aż do śmierci w roku 1976.

Następny okres to czas – poza stałą pracą misyjną i duszpasterską – powołania Rady Starszych, założenie stoiska z literaturą chrześcijańską i biblioteki, stworzenia szkółki niedzielnej i grupy młodzieżowej oraz chóru, którym przez wiele lat dyrygował Włodzimierz Jówko. W roku 1965 powstał pod kierownictwem Daniela Ingielewicza zespół mandolinistów.

Po wojnie jedną z największych potrzeb zboru było – wobec niemożności odzyskania nieruchomości baptystycznych – uzyskanie własnego obiektu. Po wielu staraniach zbór otrzymał w 1976 roku zgodę na rozpoczęcie budowy ośrodka kościelnego 1977 roku powołano komitet budowy z przełożonym zboru Janem Tołopiło na czele. Dopiero jednak w 1980 roku zbór uzyskał działkę pod budowę.

Po rok 1983 zbór nie posiadał pełnoetatowego duszpasterza. Pierwszym stał się pastor Janusz Zwierzchowski, który obejmując ten urząd zainicjował szeroko zakrojoną pracę ewangelizacyjną, często w niestosowanej dotąd formie np. koncertów muzycznych, projekcji filmów itp.

Nowy dom modlitwy
W roku 1987 nastąpiło uroczyste otwarcie nowego obiektu kościelnego, dokonane w obecności władz Kościoła i miasta. W ten sposób dokonało się wymodlone i wymarzone dzieło wzniesienia nowego domu zborowego, któremu przewodniczył komitet budowy w osobach: Jan Tołopiło, Jerzy Bryszkiewicz, Andrzej Szymański, Hieronim Jankowski i Janusz Zwierzchowski.

Następcą pastora Zwierzchowskiego został pastor Mirosław Szachiewicz powołany przez zbór w 1989 roku. Pod jego kierownictwem przeprowadzono kilkadziesiąt akcji ewangelizacyjnych (m.in. Satelitarna ewangelizacja Billy Grahama w 1993 roku czy Chrześcijańska Misja Namiotowa w 1995 roku), w tym liczne koncerty, czego efektem była duża liczba nawróceń, znajdujących potem wyraz w postaci wielu chrztów wiary. W koncertach organizowanych lub współorganizowanych przez nasz zbór na przestrzeni lat w Elblągu wystąpiło wielu wykonawców m.in: TGD, Mate.O, New Life’M, Tomek Żółtko, Euangelion, Missio Musica, Fruhstuck, Leaf. Ponadto grupa muzyczna elbląskiego zboru wielokrotnie brała udział w festiwalach muzyki chrześcijańskiej „Sacrosong”, a także usługiwała podczas konferencji młodzieżowych. Jej członkowie byli także w pierwszych kilku latach istnienia TGD – częścią tego chóru.

Od ok. 1995 roku zaczęto pracę misyjną w Pasłęku, gdzie dzisiaj mieści się placówka naszego kościoła przy ul. 3 Maja. W latach 1992, 1993, 1994, 1999 i 2003 zbór był organizatorem i gospodarzem Ogólnopolskich Konferencji Młodzieży. Została także nawiązana szeroka współpraca z placówkami opiekuńczo-wychowawczymi (Dom Dziecka „Orle Gniazdo” w Marwicy, „Samodzielne Mieszkanie” w Pasłęku, Pogotowie Opiekuńcze w Elblągu), Pastor Szachiewicz zakończył posługę w zborze w czerwcu 2003 roku. W latach 2004-2006 elbląskim pastorem był Wiesław Grzywiński.

Dzisiaj
W grudniu 2006 pastorem zboru został wikariusz zboru KChB w Sopocie – Paweł Kugler, absolwent Wyższego Baptystycznego Seminarium Teologicznego w Warszawie-Radości. Zbór aktualnie prowadzi działalność charytatywną i społeczną, a także organizuje także szereg akcji ewangelizacyjnych w postaci m.in: koncertów, konferencji (Nie zmarnuj życia), misji (GROM), obozów (obozy wędrowne w górach), a także letnich i zimowych półkolonii dla dzieci i młodzieży. Zbór współpracuje również z innymi wspólnotami w Elblągu i okolicy.

Wszystko wskazuje na to iż najstarszy zbór w Polsce wciąż żyje i służy innym

(opr. Andrzej Szymański z późniejszymi zmianami)